Студопедия Главная Случайная страница Обратная связь

Разделы: Автомобили Астрономия Биология География Дом и сад Другие языки Другое Информатика История Культура Литература Логика Математика Медицина Металлургия Механика Образование Охрана труда Педагогика Политика Право Психология Религия Риторика Социология Спорт Строительство Технология Туризм Физика Философия Финансы Химия Черчение Экология Экономика Электроника

Тақырыбы: Антигендер. Антиденелер. Организмнің иммунитеттің қорғаныс факторларының арнайы механизмі. Жасшамалық ерекшеліктері




Тақырыптың өзектілігі:Иммунитеттің талғампаз факторларының анықтау әдістерін және организмнің иммунологиялық статусын бағалауды білу дәрігерге науқасқа дұрыс терапия жургізу үшін маңызды ақпараттардың бірі ретінде қажет

Сабақтын мақсаты: Иммуниттетін спецификалы қорғаныс факторларын анықтау үшін әдістері мен организмнің иммундық статус әдістерін менгеру, дайындау.

Сабақтың тақырыбы бойынша бақылау сұрақтары:

1. “Антиген” түсінігіне анықтама беріңіз және оның негізгі қасиеттерін атаңыз.

2. Гаптен, оның жетілген антигеннен айырмашылығы неде?

3. Антигеннің детерминантті тобы немесе эпитоптар валенттілігі дегеніміз не?

4. Бактериялар мен вирустардың антигендері.

5. Антидене түсігіне анықтама беріңіз, оның фунцияларын атаныз.

6. Антидененің немесе иммуноглобулиндердің химиялық табиғаты мен құрылымы туралы қазігі мағлуматтар? Антидененің активті орталығы дегеніміз не?

7. Иммуноглобулиндер класы, олардың сипаттамасы.

8. Организмнің қай мүшесінде, ұлпасында және жасушасында антиденелер түзіледі.

9. Жасушалық иммунитеттің қандай медиаторларын Т-жасушалар өндіріп шығарады.

10. Иммунологиялық есте сақтау, иммунологиялық толеранттылық түсінігіне анықтама беріңіз, олардың маңызы неде?

11. Антимикробтық иммунитеттің механизмдері қандай?

12. Антитоксинді иммунитеттің механизмдері қандай? Осындай иммунитетке тән ауруларға мысал келтір?

Қосымша хабар:

1. Антигендер дегеніміз организм үшін генетикалық бөгде текті органикалық заттар. Олардың енуіне организм антидене түзілуімен немесе басқалай иммунды статуспен жауап береді. Антигендер екі негізгі қасиетке ие: 1. Иммуногенділікке, яғни антиденелер мен иммунды лимфоциттердің т үзілуін және жинақталудың индукциялау қабілетііне. 2. Антиденелер мен иммунологиялық реакция түрінде айқындалатын арнайы қарым-қатынасқа түсу қабілетітілігіне.

2. Айтылған екі қасиетке ие антиген, жетілген антиген деп аталады.Ал басқа, тек ертеректе синдезделген антиденелерге жауап беру қабілетііне және де жалғыз қасиетке ие антигендер /гаптендер деп аталады. әртүрлі заттардың антигенділік қасиетін анықтайтын негізгі жағдайларға олардың гетерогенділігі/ бөгделігі макромолекулярлығы, коллойдты жағдайы және әрігіштігі жатады.

3. Антигеннің детерминатті тобы дегеніміз-бұл антигеннің аз ғана молекулалық бөлшегі яғни, антиденемен қосылуы. Антигеннің валенттілігі –бұл антиген молекуласындағы детерминант саны. Ол 5 пен 15-тің аралығыңда шайқалып отырады.

4. Бактериялық антигеннің арасында желбезекші 4-антиген ерекшелінеді /термолабильді ақ заттар соматик 0-антигендер/ термостабильді полисахаридтер жасушалы қабырғалар /, капсулалы К-антиген жауапты түрде ұлпалар сібір күйдіргісі анфекциясымен зақымдалған /М-антигенді вирустарға, -антигенді вирустар жатады/. Олар нуклеокапсидпен байналысқан /гемагглютинин антигендер жасуша қожаиыны болып табылады.

5. Антигенге жауап беру иммундық жүйе, талғампазды түрде антигенмен қосыла, ақзат антиденесін бөледі яғни, осылайша иммунологиялық реакцияларға қатысады. Антидененің біріккен формасы орталықта екі түрде, компинетарлы және детерминантты антигенмен әрекеттеседі. а/ антигеннің ақзадан нейтральды және элими нантты түрде антигендерге қарсы түруы.

Б/ ”өзге текті” антигенмен қарсы тұру.

В/ иммунокомпонентті жасушалық компоненттермен қамтамасыз етуі.

Г/түрлі жағдайда иммунды жауапқа қарсы тұруы.

6. Антиденелер өзінің химиялық құрымылына қарай ақзат, қан сарысуы бола тұрып гликопротендтерге жатады. Иммуноглобулиннің молекуласының барлық кластары полипептидті тізбектен тұрады : екі бірдей ауыр тібектен –Н, және екі бірдей жеңіл тізбектен яғни бір-бірі мен диссульфидті көпіршемен біріккен. Н-тізбегі сияқты және – тізбекте. Вариабнльді амин қышқыл жиынтығынан тұрады. Гамма-глобулиннің диссульфидті байланысы бұзылып – полипептидтің бөлек тізбегіне түседі. Протеолитикалық ферменттерінің әрекеттесуімен попиан – 3 ферментке ыдырайды, екі кристалданбаған, құрамында детерминантты топ Fab-фрагменттері бар. Fab-фрагменттерінің құрамына жеңіл және ауыр тізбектің бөлшектері кіреді.

Fab-фрагменттерінің соңы активті антидене орталығын түзеді, яғни олар антигеннің детерминантты тобымен әрекеттесуі.

7. Иммуноглобулиндер 5 класқа бөлінеді G, М, А, Е, Д бір-бірімен, физикалық, химиялық және антигенді қасиетімен ерекшелінеді.

IgG – 80% жуық негізгі сарысу иммуноглобулиннің молекулярлық массасын 150 000 құрайды.IgG-ге тән ерекшелік оның антигендерді өте тез жылдамдықпен байланыстыра алу қабілетітілігінде, плацента арқылы ене алатын антиденелер класының бірден-бір тірі.

IgM - көптеген антигендермен адамдарды иммунизациялағанда қан сарысуында бірінші пайда болады, сондай-ақ плацента организмде де бірінші синтезделеді. Ол 5 субьбірліктен тұрады, және оның әрқайсысының молекулярлық массасы.

IgA – басқа иммуноглобулиндермен салыстырғанда, түрлі секреттерге өтуіне қабілетіті. мысалы: /молозиво ішек пен бронхыларда болатын сілекейлерде IgА секретінде димер түрінде болады. Секреторлы антиденелер жергілікті иммунитеттерде тіршілік етеді.

IgЕ – аллергиялық реакцияларға негізгі жауап берсе, ол IgД– антигеннің ағзада қатыспауының асқынған түріне бағытталған.

8. Иммуноглобулиндер палзмоциттер мен синтезделген, нәтижесінде полипептидті бағана жасушаның дифференцировкасында болуына себеп тигізеді. Синтездеуші иммуноглобулиндер плазмоцитті В-лимфоциттерден тұрады.

9. Т-лимфоциттер биологиялық активті заттарды шығарады – лимфокиндер Т және В жасушасының аралығында тіршілік етеді және макрофагтар мен басқа жасушалар арасында активацияға ұшырайды және эффекторлы иммунологиялық реакцияларға қатысады.

10. Иммунологиялық толеранттылқық бұл адамдар организмімен жануар организміне белгілі антигеннің қатынасы яғни, басқа организмге және жағдайларға иммунды жауап шақыру қабілетіі. Иммунологиялық толеранттылық жетілмеген иммунокомпонентті жасушаның байланысының нәтижесінде және иондаушы радиациа әсер еткенде пайда болады. Иммунологиялық толеранттылық бұл активті жағдай Т-суппрессоры және Т-лимфоцитінің қалыпты байланысының бұзылу нәтижесінде және пролиферация В-лимфоцитінің берілуімен плазмоциттің пайда болуының әсерінен және антидененің продуцирлеу нәтижесінде болады. Иммунологиялық толеранттылық оқып білу үшін практиканың нәтижесінде мүшелер мен ткандердің ауыстыру барысында иммунологиялық жағдайдың механизмін түсінуіне себеп болады.

11. Талғампаздың антимикробты иммунитет микроорганизмнің тиісті микроорганизмдерімен антигенмен байланысқанда қалыптасады. Бұл кезде қан сарысуында антимикробты иммунды дене пайда болады. /иммуноглобулиндер/. Олардың сақтану жағдайы бактерия иммуномобилизация кезінде пайда болады және литикалық активтілігіне байланысты. Бактериолизиндер, сперохетолизиндер түрлі кластарда еруіне себеп болады. Кластардың лизисі комплементтің қатысуымен жүреді, иммундық сарысуының қорғаныс жағдайы/оксонизирущий/ активтілікпен тығыз байланысты. Опсонин деп фагоцитоздық қабілетіті антиденені айтады.

12. Антитоксикалық иммунитет – ағзадағы бос ақзат токсиндерінің иммуногенді қасиеттерінің иммунды жауап беру қабілетііне тән қалыптасад. Бұл столбняк анаэробты инфекция, ботулизм, дифтерия қоздырғыштары аз жқрежеде холера вибрионының, пиогенді стрептококк және басқа бактериялардың токсиніне жатады. Дика /скарлатина/ реакциясы және Шика /дифтерия/ антитоксикалық иммунитеттің пайда болуы себеп етеді. Осы мақсатта балаларға тері-асты және оның маңына скарлатинозды токсин егеді. 0,1 мл дозасында токсин егеді. /Дика реакциясы/ және дифтерия токсині /Шика реакциясы/ 0,1 мл дозасында. Бөгде жағдайда қандағы антитоксин қалыптасуында егілген жерде 48 сағаттан соң қызару және инфильтрат пайда болады.

Сабақтың мазмұны:

Оқытушымен бірігіп жасалынатын жұмыс:

1. Т-хелперлермен Т-суппрессорларды иммунофлюресцентті әдіс арқылы талдау.

Өз бетінше жасайтын жұмыс:

1. Қой эритроциттерімен /Е-РОК/ розетка түзуші және гемолитикалық сарысумен және комплементтен /ЕАС – РОК/ терді микроскоп арқылы есепке алу. Қандағы Т-және В-лимфоциттердің жалпы санын есептеп қалыптағы көрсеткішпен салыстыру. Хаттама толтыру.

2. Қан сарысуындағы және иммуноглобулиндерін Манчини бойынша радиальді иммунодиффузия реакциясының нәтижесін бағалап хаттама толтыру.

Ситуациялық есептер:

1. Жедел респираторлы инфекцияға күдік туған соң, науқастан мұрынның төменгі астаушаларынан мөр тағба жұғынды дайындады. Оны ацетонда фиксациялап, гриппке қарсы сарысумен өндеді. Сонан соң оны сумен шайып люмиценциялаушы сарысу құйдық.

Бұл зерттеу қандай мақсатта жүргізіледі. Қандай микроскоп қолданылады.

Медициналық- атын терминологиясы:

1. Антигендер - лат. - қарсы, - туыс.

2. Адьюванттар - - көмектесуші.

3. Антигені - ерітінді.

4. Ағыл. - адамның лейкоцитарлы

антигені.

5. Т-хелперлер – ағыл. - көмектеу.

6. Т-супрессорлар – ағыл. - тежеу.

7. Т-киллерлер - ағыл - жою.

 

Тақырыбы: “Агглютинация реакциялары /ГАР, РПГА/ Кумбс реакциясы/. Преципитация реакциясы, иммунофлюоресценция /тіке, тіке емес/ лизис реакциясы. Комплемент байланыстыру реакциясы, нейтрализация /флоккуляция/ реакциясы, ДИК және Шик реакциялары. РИА, РФА, қозғалғаш бактериялардың иммобилизация реакциясы”.

Тақырыптын өзектілігі: Негізгі серологиялық реакцияларды менгеру, олардың әсерлесу миханизмі. Лабораториялық диагностикада инфекциялық аурулардың негізгі әдістерін түсіну, практикалық және ғылыми медицинада қолдану үшін қажет.

Сабақтын мақсаты: Студенттерді инфекциялық ауруларға иммунологиялық реакциялар арқылы диагноз қою жолдарымен таныстыру.

Тақырып бойынша бақылау сұрақтары:

1. Серологиялық немесе иммунологиялық раекциялар, олардың практикалық медицинада қолдану. Басқа лабораториялық диагностика әдістерімен салыстырғанда артықшылығы мен кемшіліктері.

2. Антиген-антидене реакциясының механизмі.

3. Агглютинация реакциясын және жүру механизмі.

4. Агглютинация реакциясындағы модификациясын атаңыз, кемшіліктерін және артықшылығы.

5. Пассивті гемагглютинация раекциясының жүру механизмі немен аяқталды. Техникасын орнату және парктикада қолдану?

6. Толық және толық емес антиденелер, анықтау әдістері.

7. Кумбс реакциясының фазалары. Қою механизмі және техникасы, практикалық медицинада қолдану.

8. Жаңа туылғандардың резус-конфликті дегеніміз не? Жқне олардың алғашқы диагностикасы?

9. Преципитация реакциясының механизмін суреттеу, техникалық орнатылу және диагностикада қолдану?

10. Преципитация реакциясының әртүрлі модификациясы.

11. Агглютинация және преципитация реакциясының арасындағы ерекшеліктері.

12. Қуыстың тура және тура емес иммунофлюросцентті әдісі.

13. Бактериолиз реакциясының әдістемелік варианттары. /Исаев-Фейффер феномені/.

14. Флоккуляция реакциясының жүру механизмі. Практика жүзінде қолдану және оратылу техникасы.

15. Комплемент байланыстар реакциясының механизмі, қойылу техникасы және диагностикалық қолданылуы.

16. Қозғалғыш бактериялардың иммобилизация реакциясы, механизмі және практикада қолдану.

17. Белгіленген компоненттердің реакциясын суреттеу /РИА, РФА/

18. Нейтрализация реакциясының механизмі қандай және орнату әдісі.

19. Шик және Дик реакциясының қойылуы, бағасы.

Қосымша хабар:

1. Антигендер мен антиденелердің арасындағы реакцияны серологиялық деп атаймыз. Оларды 1. белгісіз антиденелердің белгілі антигендердің көмегімен шығуына. 2. Антигеннің түрін анықтау үшін немесе оның сероқайнау көмегімен белгілі диагностикалық антисарысуларды анықтау үшін.

2. Антиген мен антидене қосылысының реакциясы 2 фазада орындалады: арнайы және бейарнайы. Антигеннің детерминантты тобы мен антидененің активті орталығының қосылысы арнайы фазаны суреттеиді. Осы қосылыста электростатикалық және молекула аралық күш қатысады. Осындай қосылыс нәтижесінде постокиналық ерітіндіде ерімейтін комплекс, антигендер поливалентті, ал антиденелер екеу.

Немесе оданда көп валентті, - болғандықтан олардың қосылыстары макроконгломераттардың түзілуіне, яғни тұнба түзіледі, беиарнайы фаза.

3. Агглютинация реакциясы жабысу және түбіне корпускулярды антигендердің түсуімен көрінеді: сонымен бірге химиялық бөлшектерде адсорбцияланған антигендердің Ритроцит бактериясы, тағыда антигеннің түсуімен көрінеді: Реакция электролит ортасында а/д әсерінен тұрады. Реакция 2фазада жүреді. Бірінші фазада жасуша бетінде антидене-агглютининдердің арнайы адсорбциясы қатысты антигендерді тасылмайды, 2-ші фазада бірінші фазада жасуша бетіндегі қатысты: антигендерге антиденелер арнайы түрде адсорбцияланды. 2-ші фазада агрегаттық түзілуі және оның түбіне түсуі, осы процесс электроттитің /натрии ерітіндісі/ қатысуымен жүреді. Агглютинация реакциясын ауру қанының сарысуындағы антиденелерді анықтау және аурудан шыққан қоздырғышты анықтау үшін қолданылады. Қан тобын анықтау үшін де қолданады. Аглютинация реакциясының миханизмін “тор” теориясына қатысты, агглютигат құрастырғандай 2 валентті антидененің бір активті орталықтың қосылысы басқа антигеннің детерминантты тобымен, ал 2-ші активті орталық- басқа антигеннің детерминантты тобымен әсерлесуі, агглютинизация реакциясын қою үшін тек қана корпускулярлы антигендер /бактериялар суспензиясы, эритроциттер/ қолданылады. Реакцияның суреттелуі мен жылдамдығы бактериалды жасушаның антигенніне байланысты. Майда дқнді 0-агглютинация жіпшелерден айырмаған бактериялар береді. О-агглютинация өте жай өтеді. Ал Н-антигенінде реакция ірі мақталы түбтердің құрастырылуы және бұл кезде реакция ағыны жоғарлайды.

4. Агглютинация реакциясының оратылуы негізгі 2 әдісі белгілі: 1. реакция шыныда 2. жайылған реакция /пробиркада/: Тағы да бөлінеді: 3. тікелей емес /пассивті/ гемагглютинация реакциясы. 4. Гемагглютинацияның тежелу реакциясы. 5. Кумбс реакциясы.

5. Тікелей емес немесе пассивті, агглютинациялы реакцияның антидененің антигенді агглютининдейтінің түсіну қиын емес, агглютинацияның алдын алу әртүрлі субстратарда адсорбцияланады. Адсорбент ретінде көбінесе әртүрлі жануарлардың эритроциттері, целлоза ұнтағы жеке бенфонитті қолданылады. Кейбір жағдайда керісінше варианттар қолданылады, яғни антигендерді адсорбтайды. РПГА көптеген микроорганизмдердің әртүрлі инфекциялық серодиагностикасында кеңінен қолданылады, ол өте жоғары сезімталдығы және специфиалық қасиетіне ие. Осы реакцияларда антиген адсорбтанған эритроциттер агглютинациясы специяификалық антиденелердің әсер етуі жүреді, антидене ретінде антигендер адсорбцияланған өлшеуі эритроциттері бар эритроцитті диагностикумдар қолданылады. Пробиркада немесе арнайы гемаглютинация табақшаларға 1:160 дейін араласқан 0,5 мл сарысу және 0,5 мл диагностикум қосып пробирканы термостатқа 2-сағатқа қоямыз, ал содан соң тәулік бойына бөлме температурасында ұстаймыз, қорытындылай келе эритроциттердің түбінің сыртқы түрін көреміз /қозғалтпай тұрып/ теріс реакция эритроциттер пробирка түбінде контакті диск тәрізді немесе айшықты дңнгелек түрінде келеді, он реакция эритроциттердің түбіндегі домалақтармен немесе шеті жіңішке пленка тұзілуі сипатталады. Көптеген вирустар /ортомикровирустар/, арвовирустары және т.б. Эритроциттердің беткеиінде адсорбцияланады. Бұл жағдай эритроциттер беткеиінің құрылысын өзгертіп агглютинацияға алып келеді, гемгглютинация реакциясы иммунологиялық болып табылмайды, себебі ол антисарысусыз өте береді. РТГА негізгі антисарысудың қабілетітілігі вирусты гемагглютьинацияның тежеу қабілетітілігімен, оның себебі нейтралданған вирус эритроциттерді агглютининдемейді, РТГА кейіннен вирусты инфекцияның серодиагностикасында, арнайы антигемагглютининдерді табуда, және гемагглютининдер бойынша көптеген вирустар идентификациясында /антигендермен/ қолданылады.

6. Толық емес антиденелер /преципитацияланбаған блоктаушы/ толық антиденелер сияқты қатысты антигендермен қосылыс түзе алады, бірақта реакция бұл кезде преципитация немесе агглютинация реакциялары тәріздес болып жүрмейді. Толық емес антиденелер болып резус антигені: Олар вирусты риккетсиоздың бактериалды және аутоиммунды ауру кезінде пайда болады, бірақ олар толықтыларға қарағанда ертерек пайда болады. Толық емес антиденелер кәдімгі бивалентті антиденелерден айырмашылығы, онда тек қана бір активті орталық болады, сол себептен бір ғана антигенмен әсерлеседі. Толық антиденелерді Кумбс реакциясы бойынша анықтауға болады.

7. Кумбс реакциясы 2 фазада өтеді:

1. Толық емес антиденелердің антигеннің әсерлесуі, реакция ештенемен суреттелмейді.

2. Жануарларды адам глобулинімен иммунизация жасау арқылы алынған антиглобулин сарысумен антигенде адсорбцияланған толық емес антиденемен әсерлесуі.

әртүрлі патологиялық жағдайларда түзілетін, толық емес немесе блоктаушы адсорбция айқындау үшін қолданады, әртүрлі патологиялық жағдайларда резус-конфликт, аутоауру, СКВ, полиартрит, бруцеллез т.б. жатады.

8. Резус – теріс еік қабат әйелдің ұрығының резусы оң болса анасының организмінде толық емес адсорбцияпайда болады. Толық емес антденелерді анықтау үшін Кумбс реакциясын қолданады. Ол екі этаптан тұрады: 1. Екі есе араластырылған сарысуға резус антигені бар эритроцит қосады да 37оС-да бір сағат ұстайды.

Эритроциттерге қоянның антиглобинді сарысуын қосамыз.

9. Ерігіш а/г мен әсерлесуінен пайда болатын агрегация процессі преципитация деп аталады. Агглютинация және преципитация реакциялары механизмі бірдей, яғни “тор” теориясына сәйкес. Преципитация реакциясының жоғары сезімталдығы антигендерді белгілі бір антисарысулар арқылы анықтауға мүмкінділік береді. Преципитация реакциясы инфекциялық аурулар /сібір күйдіргісі, менингит, пневмония, дизентерия/ диагносткасында қолданылады. Преципитация реакциясы сот медицинасында /қан дағының ағуызын сперманы анықтауға/ қолданылады.

10. Преципитация реакциясының негізгі әдісі кольцепреципитация және преципитация реакциясы.

11. Преципитация реакциясының агглютинация реакциясынан ерекшелігі а/г ретінде корпускулярлы эритроцит, бактериялар қолданбайды, тек түссіз колоидты ерігіш а/г ған қолданылады.

12. Ұлпалар мен патологиялық материалда микроб а/г анықтау үшін Кумбстың иммуннофлюресценция реакциясын қолданылады. Ол раекцияны қою үшін белгілі микроорганизмдерге антиденесі бар, белгіленген диагностикалық сарысу қолданылады. Антиденелерді изотиоцианат флюоресцеин флюорохромымен белгіленеді. Зерттелуші материалдан жасалған жұғындыға белгіленген антисарысуын тамызамыз. Жұғындыны жақсылап жуғаннан кейін ол жерде антигенмен байланған антиденелер ғана қалады, олар люминесцентті микроскопты өзіне тең сәуле шашып көрінеді.

13. Бактериолиз реакциясында комплемент гемологиялық сарысумен бірге бактерияларды ыдыратады. Екі сағат инкубациядан кейін, 75 екенін білуге болады. Петри табақшасында ештеңе еспесе немесе өте аз өссе, яғни микробтардың өлгенін білдіреді және антиденеге гомологиясы екенің білдіреді. Негізінде көбінесе тырысқақ немесе тырысқақ тәрізді вибриондарды дифференцировка жасау қолданылады, бұл феномен Исаев-Пфейфер аталады.

14. Флоккуляция реакциясы анатоксинын активттілігі анықтауға және антитоксикалық сарысуды титрлеу үшін қолданады. /Рамон әдісі/. Токсин мен анатоксиннің антитоксикалық сарысуымен әсерлесуімен флоккуляция тұнбасы жапалақтап түседі. Реакция 2 этапта жүреді: 1. Стандартты сарысумен токсиннің мөлшерін біледі. Халықаралық бірлігі бар сарысумен токсиннің күшін анықтайды, ол инициальды флоккуляция береді. Анықталған токсин күшімен зерттелуші сарысуда анықтайды. 2. Анықталған токсин мен зерттелуші антитоксикалық сарысу екеуін пробиркаға әртүрлі көлемде құйып 45оС да 30 мин ұстап қайсы бір пробиркада түнба түзілуін бақылайды. “Инициалды” флокуляция халықаралық бірлігі сарысу мөлшеріне токсин мөлшері сай келсе қана тұзіледі.

15. Комплемент байланыстырушы реакция /КБР/ж, Борде және 0. Жангу мен өнделген ол жерде антиген – антидене комплексін комплемент адсорбцияланады бұл процесс көзге көрінбейтіндіктен авторлар индикаторлық гемолитикалық жүйені, яғни қоянның гемолитикалық антисарысумен сенсибилизацияланған қой эритроциттерін қолданады. Пробиркаға сенсибилизацияланған қой эритроциттерін, зерттелуші сарысу, а/г және комплементті өндіргенде гемолиз комплемент бос болса ғана тұзіледі. /Реакция теріс/. Егер, комплемент а/г – а/д жүйесіне адсорбцияланса гемолиз болмайды. /оң реакция/ КБР кенінен қолданылатын серологиялық реакциялардың бірі антиген және спецификалы. “Вассерман реакциясы” / / атымен КБР мерез ауруының серодиагностикасында қолданылады.

16. Жылжымалы микроорганизмдердің иммобилизациялайтын антисарысу қасиеті, микроб а/г мен арнайы а/д комплемент барда әсерлесуіне негізделген. Иммобилизациялайтын адсорбция мерез, тырысқақ және т.б. инфекциялық ауруларда табылған, себебі бұл аурулардың қоздырғыштары жылжымалы микроорганизмдер.

17. Радиоиммунды анализ /РИ/ радиоактивті изотоптары бар белгілі агглютинация және адсорбция арқылы зерттеуші адсорбция және агглютинация анықтауға қолданады. Агглютинация мен адсорбция арасында сәйкестік болса комплекс түзіледі, олардың саны импульс счетчигі бойынша радиоактивтілігін анықтау арқылы жүреді. Иммуноферментті анализ /ИФА/ - антигендерді фермент пен коньюгацияланған антидене арқылы анықтайды. Агглютинация мен ферментті иммунды сарысу әсерлескеннен кейін, қоспаға ферментті боялатын затқа ыдырататын субстрат қосады.

18. Нейтрализация реакциясы /РН/ - иммунды сарысу антиденелерді микроорганизмдер және олардың токсиндерінің зақымдаушы әсерін нейтралдайды. Реакцияны жануарларға немесе жасуша дақылына агглютинация – адсорбция енгізу арқылы қояды.

19. Балаларда дифтерия және скарлатинаға қарсы антитоксикалық имунитеттің бар екендігін анықтау үшін тері астына егу арқылы Шик және Дик реакциясын қояды. Еккен жер ісініп, қызармаса егілген токсин оргнаизмдегі антитоксинмен толық нейтрализацияланады деуге болады.







Дата добавления: 2014-11-10; просмотров: 1924. Нарушение авторских прав

codlug.info - Студопедия - 2014-2017 год . (0.01 сек.) русская версия | украинская версия